Aktualności

Triduum Paschalne w Marcinowicach A.D. 2025

Data publikacji: niedziela, 20-04-2025

Relacja z przeżywania Trzech Świętych Dni w kościele filialnym pw. św. Wacława w Marcinowicach

Triduum Paschalne to najważniejsze święta Kościoła. Wspólnie pochylamy się nad tajemnicą Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Jezusa. W tych dniach szczególnie oddajemy się refleksji i modlitwie, rozważając kolejne wydarzenia poprzedzające tryumf Chrystusa nad grzechem i śmiercią. Pięknym uroczystościom przewodniczył Ksiądz Kanclerz Arkadiusz Chwastyk.

Wielki Czwartek

Podczas uroczystej Mszy Wieczerzy Pańskiej usłyszeliśmy słowa z pierwszego listu św. Pawła do Koryntian – „«To jest Ciało moje za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę!» Podobnie, skończywszy wieczerzę, wziął kielich, mówiąc: «Kielich ten jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę!». Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb i pijecie kielich, śmierć Pana głosicie, aż przyjdzie”. Sprawowanie Eucharystii to nasz największy zaszczyt i dar, niebieski chleb pokrzepienia.

Jezus symbolicznie umywając uczniom nogi, powołuje do służby, bezinteresownego daru z siebie na wzór Jego ofiary krzyżowej. Tej nocy w Wieczerniku ustanawia Sakramenty Eucharystii i Kapłaństwa. Otrzymujemy największy dar, zapewnienie o bliskości Jezusa i obietnicę życia w Nim – „kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym”. To znak Bożej miłości, która nie przemija.

Chrystus złożył samego siebie na ołtarzu własnego ciała i wstawia się za nami przed Ojcem. Gdy my nie umiemy się modlić, On sam oręduje za nami. W czwartym rodziale Listu do Hebrajczyków czytamy: „Mając więc arcykapłana wielkiego, który przeszedł przez niebiosa, Jezusa, Syna Bożego, trwajmy mocno w wyznawaniu wiary. Nie takiego bowiem mamy arcykapłana, który by nie mógł współczuć naszym słabościom, lecz doświadczonego we wszystkim na nasze podobieństwo, z wyjątkiem grzechu. Przybliżmy się więc z ufnością do tronu łaski, abyśmy otrzymali miłosierdzie i znaleźli łaskę dla [uzyskania] pomocy w stosownej chwili”. Korzystajmy więc z daru łaski Pana każdego dnia, wytrwale podnosząc się z upadków.

Po liturgii z ołtarza zostały zdjęte obrusy, lichtarze i krzyż na znak męki i ogołocenia ciała Jezusa. Opróżnione zostało tabernakulum, a Eucharystię przeniesiono do ołtarza adoracji. W ciemnicy mogliśmy adorować Najświętszy Sakrament, wspominając modlitwę Jezusa w Ogrójcu, Jego pojmanie i przesłuchania.

Wielki Piątek

To jedyny dzień w roku, gdy nie odprawia się Mszy Świętej. Na znak żałoby nie dzwonią dzwony i nie grają organy, a podczas liturgii zamiast dzwonków używa się kołatek. Przez cały Wielki Piątek obowiązuje przestrzeganie ścisłego postu. To dzień najgłębszego skupienia i rozważania Męki Pańskiej. Dzień upamiętniający niesprawidliwy sąd, mękę i śmierć Chrystusa.

O godzinie piętnastej odprawiliśmy Drogę Krzyżową, pochylając się nad kolejnymi stacjami drogi Pana na krzyż.

Podczas wieczornej Liturgii Męki Pańskiej adorowaliśmy Krzyż, a po Eucharystii nastąpiło przeniesienie Najświętszego Sakramentu do kaplicy Grobu Pańskiego.

Wielbiąc Jezusa, współcierpiąc z Maryją, odprawiliśmy trzy części Gorzkich Żali, modląc się w intencjach papieskich, a także o pokój, nawrócenie, ratunek z doczesnych i duchowych opresji.

Wielka Sobota

To dzień oczekiwania, przygotowania na Zmartwychwstanie. Jezus złożony do grobu, zstępuje do Otchłani.

Do godzin popołudniowych możliwa była indywidualna adoracja Grobu Pańskiego, dwukrotnie przeplatana poświęceniem pokarmów i zakończona Koronką do Bożego Miłosierdzia.

Liturgia Wigilii Paschalnej podzielona jest na cztery części: Światła, Słowa, Chrzcielna oraz Eucharystyczna. Po obrzędzie poświęcenia ognia usłyszeliśmy siedem czytań ze Starego Testamentu i dwa z Nowego, włącznie z ewangelią o Zmartwychwstaniu. Maria Magdalena i jej towarzyszki usłyszały słowa: „Nie bójcie się! Szukacie Jezusa z Nazaretu, ukrzyżowanego; powstał, nie ma Go tu. Oto miejsce, gdzie Go złożyli”.

Odnowiliśmy też przyrzeczenia chrzcielne, przyjmując dar Bożej łaski i na nowo podejmując świadomą decyzję o trwaniu przy Jezusie.

Niedziela Zmartwychwstania

 Liturgię rozpoczęliśmy uroczystą procesją rezurekcyjną wokół kościoła.

Wśród radosnych hymnów i wyczekiwanego „Alleluja!” wkraczamy w zwycięskie Zmartwychwstanie Pana.

Za świętym Piotrem powtarzamy z weselem: „Wszyscy prorocy świadczą o tym, że każdy, kto w Niego wierzy, przez Jego imię otrzymuje odpuszczenie grzechów”.

Zanurzmy się w Bożej Miłości i pozwólmy, by Zmartwychwstały Chrystus każdego dnia opromieniał nas blaskiem Swojej łaski. Otwórzmy serca na Jego pokój, radość i błogosławieństwo, którymi chce nas darzyć każdego dnia. Niech Pan żyje w nas i przez nas w świecie. Nie zapomnijmy także nieść tę Dobrą Nowinę wszystkim tym, którzy czują się osamotnieni, upadli na duchu, przytłoczeni cierpieniem. Dajmy im pokrzepiającą obecność, dobre słowo i zapewnienie o tym, że Chrystus prawdziwie powstał!

Bóg zapłać wszystkim osobom zaangażowanym w przygotowanie Liturgii, ołtarzy, kwiatów, służbie liturgicznej, wszystkim czytającym, strażakom czuwającym przy Grobie Pańskim, a za oprawę muzyczną i piękny śpiew Bernadettcie przy asyście organisty Michała.

Tekst: Maria Bielecka

Foto: Janusz Poznański / Maria Bielecka